مسافت طی شده در کارگاه – که پیش‌تر نیز در توابع ایمنی و هزینه مورد استفاده قرار گرفته است- به عنوان یک پارامتر اصلی در مسئله بهینه سازی طراحی چیدمان کارگاه های ساختمانی (CSLP)، شناخته می شود. در حالی که فرایندهای نرمال برنامه ریزی تجهیز کارگاه فرض می کنند که همه حرکات در یک سایت ساخت و ساز از مسیرهای خاصی که به کارگران اختصاص داده شده، می گذرد، این پژوهش یک روش نوآورانه برای در نظر گرفتن عدم قطعیت رفتاری کارگران (WBU) در اینکه چقدر/ چگونه کارگران از مسیرهای اختصاص داده شده پیروی می کنند و یا از آن منحرف می شوند، ارائه می دهد. در نظر گرفتن عدم قطعیت رفتاری کارگران از طریق الگوریتم ارائه شده در این فصل، مسیرهای جابجایی فرض شده را واقع بینانه تر و در نتیجه، طراحی ها را کارآمدتر می کند.

اذعان به جنبه های متعدد یک مسئله بهینه سازی، قابلیت اطمینان یک راه حل را هنگام استفاده در دنیای واقعی تضمین می کند. برای هر پروژه ساخت و ساز متوسط تا بزرگ، برنامه ریزی چیدمان سایت های ساختمانی مشکلی است که باید حل شود و این موضوع به عنوان یک راه حل بهینه سازی شده برای ایجاد ایمنی، بهره وری و صرفه جویی در وقت و هزینه، کاملاً شناخته شده است. در طی پنج دهه گذشته، در این حوزه پیشرفت های زیادی حاصل شده است. اما هنوز هم، یک سوال بی پاسخ مهم در مورد قابلیت اطمینان طرح بندی های بهینه شده این است که کارگران تا چه اندازه همان مسیری را که در رویه مدل سازی فرض شده است، دنبال می کنند. انسان هایی که انحرافات به ظاهر تصادفی آنها از فرضیات مدل سازی، می تواند نتایج رویه بهینه سازی را در صورت عدم رسیدگی درست به آن، غیرقابل اعتماد سازد. به همین دلیل لازم است که این مسئله بهینه سازی از منظر دیگری مشاهده شود.

تجهیز کارگاه به طوری برنامه ریزی می شود که منابع ساختمانی برای پشتیبانی از فعالیت های گوناگون در جبهه‌های متفاوت از یک کارگاه ساختمانی، به طور مکرر در سراسر سایت جابجا شوند. با این حال، فضای موجود در کارگاه، خود یک منبع حیاتی به شمار آمده و بنابراین حرکت ها باید برنامه ریزی شوند. به حداقل رساندن کل مسافت طی شده توسط منابع پروژه باعث می شود تا منابع، به طور کارامد میان جبهه های کاری در جریان باشد. در هر صورت، همه روش های برنامه ریزی می بایست با فرض رفتار ثابت کارگران هنگام جابجایی در یک سایت ساختمانی و جابجایی منابع بین تأسیسات موقت و جبهه های کار، با مشکل کوتاهترین مسیر کنار بیایند. با این حال، هیچ مطالعه قبلی، عدم اطمینان حاصل از تصمیم گیرندگان سطح پایین، یعنی کارگران و اپراتورهای تجهیزات سیار را که در مورد مسیرهای مورد نیاز در محل ساخت تصمیم می گیرند، در نظر نگرفته است. 

وظایف برنامه ریزی شده توسط مدیران کارگاه، توسط کارگران و اپراتورهایی انجام می شود که نسبت به کار در یک کارخانه نقش بسیار پررنگتری دارند. در واقع اپراتورها در یک سایت ساختمانی، تجهیزات سیار را در جهتی که مناسب می بینند حرکت می دهند، نه در جهت مشخص شده در دستورالعمل های کتبی، زیرا در فرایند ساخت و ساز، مکان و نوع کارها به سرعت تغییر می کند. به همین ترتیب، کارگران معمولاً در هر مسیری که بخواهند می توانند راه بروند و وظایف خود را انجام دهند، مگر اینکه یک مدیر ایمنی به دلیل شرایط خاص تعریف شده در دستورالعمل های ایمنی، مسیرهای مشخصی را برای ماشین آلات و حرکت کارگران مشخص کند. لذا این پژوهش مفهوم عدم قطعیت رفتاری کارگران را معرفی می کند و آن را برای اولین بار در طول مراحل یافتن کوتاهترین مسیر سفر برای بهبود تکنیک های طراحی چیدمان کارگاه در نظر می گیرد.

هدف اصلی طراحی تجهیز کارگاه، بهینه سازی هزینه جابجایی منابع متحرک، بر اساس نوع، ابعاد، فاصله جابجایی، زمان لازم برای کار، دستمزد ساعتی کارگران و هزینه تجهیزات مورد استفاده برای جابجایی آنها است. در این دیدگاه، فاصله کل سفر به حداقل رسیده از طریق طراحی چیدمان کارگاه  باعث افزایش بهره وری در ساخت و ساز می شود زیرا باعث کاهش کل زمان فعالیت های پشتیبانی کارگران می شود.

 

مقاله مرجع

تجهیز کارگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *