اهمیت رهبری در صنعت ساخت و ساز:

موضوع رهبری یکی از مهم ‏ترین مباحث در مطالعات مدیریتی می ‏باشد. امروزه توجه تحقیقات و پژوهش‏ ها در زمینه‏ ی ساخت و ساز، بیشتر از گذشته به سمت “رهبری پروژه” معطوف شده است. در دیدگاه سنتی نقش مدیریت پروژه عمدتا پیرامون قدرت، اختیار و وظیفه ‏گرایی بود. در چنین ساختاری تمرکز منحصرا بر روی اهداف نهایی بود و روش رسیدن به این اهداف چندان اهمیتی نداشت. چنین طرز فکری در مدیریت پروژه های ساخت و ساز، سبب شد که مدیران به‏ جای اهمیت به روابط کاری، متمایل به نتیجه نهایی شوند و در نهایت به‏ جای رهبری افراد برای دستیابی به اهداف بلندمدت، به مدیریت روزانه‏ ی تیم خود بسنده می ‏کردند.

چنین سیستمی منجر به پدیدآوردن مهندسانی شد که درک عمیقی از طراحی ‏های خود نداشتند و مواردی مانند تخریب محیط ‏زیست و مشکلات فرهنگی را نادیده می‏ گرفتند. در حقیقت بحران رهبری از آنجا نشات گرفت که رسوایی بسیاری از شرکت ‏ها مبنی بر موارد ناپسند رفتاری مدیران در دنیای تجارت سبب سو برداشت درباره‏ ی رهبران، رهبری و اعتبار رهبری گردید. از این رو تغییر نگرش درباره‏ ی رهبری در پروژه ‏های ساخت و ساز به خصوص در شرایط متغیر امروزی بیش از پیش اهمیت پیدا کرده است.

رهبر پروژه‏ ی اصیل و واقعی(authentic project leaders)، دارای ارزش ‏های مثبتی است. از صمیم قلب افراد را رهبری می ‏کند. بالاترین سطح از اصول اخلاقی را بنیان‏ گذاری می‏ کند و به خاطر پیروان خود از علایق و منافع شخصی خویش می ‏گذرد. این‏ گونه رهبران بر روی محیطی از اعتماد سرمایه ‏گذاری می‏ کنند و قادر به ایجاد انگیزه و فعالیت ‏های چالش ‏برانگیز برای افراد خود هستند. از سوی دیگر، رهبران پروژه قادر به تغییر الگوهای سنتی مدیریت می ‏باشند و استانداردهای ایده‏ آل ‏تری را برای پیروان خود تعیین می‏ کنند.

نویسنده براین اعتقاد است که رهبران اصیل، نه تنها مدیران قابلی در پروژه‏ ها هستند بلکه رهبران مردمی و ایده ‏پردازان قهاری نیز هستند. این رهبران، سبک رهبری منحصربه فردی دارند که با ویژگی ‏های شخصیتی آن‏ ها سازگار است. هدف خود را درک می ‏کنند، ارزش‏ های پایدار و قابل اطمینانی را الگو قرار می ‏دهند، با قلبشان رهبری می‏ کنند، روابط پایداری برقرار می‏ کنند و سطح بالایی از انضباط شخصی را از خود نشان می‏ دهند. با داشتن چنین ویژگی ‏هایی، چنین رهبرانی قادر به ایجاد انگیزه در افراد، جلب حمایت پیروان خود و دستیابی به اهداف پروژه و عملکرد واقعی برای سازمان‏ های مادر هستند.

رهبری پروژه

کدام سبک‏ رهبری؟

مطالعات گذشته، سبک ‏های رهبری متفاوتی را معرفی کرده ‏اند که عبارتند از دموکراتیک و استبدادی، وظیفه ‏گرا و رابطه‏ گرا، مشاوره و تصمیم‏ گیری مشترک، رهبری خدمت ‏گذار، مدیریت تیم مربی‏ گرا، رهبری حمایتی و… اما در واقعیت نمی ‏توان به‏طور قاطع بیان کرد که کدام سبک برای مدیران پروژه‏ های ساخت و ساز مناسب‏ تر است.

این مسئله کاملا قابل درک است چرا که با توجه به  شرایط متغیر محیطی نمی ‏توان تنها از یک سبک برای رهبری تیم استفاده کرد و متناسب با شرایط، هر سبک می‏ تواند عامل موفقیت و اثربخشی باشد. علاوه بر این، اکثر سبک ‏های شناسایی شده متمرکز، خودمحور، وظیفه ‏محور، رابطه ‏محور یا تغییرمحور هستند و هیچ یک از این سبک ‏ها نمی‏ توانند شاهدی بر رهبری واقعی، قابل اعتماد، راستگو و جدی باشند. به بیان دیگر رهبران می ‏توانند تظاهر به داشتن سبکی خاص کنند یا حتی تظاهر به داشتن جذبه (charismatic)کنند در حالی که در واقعیت خلاف آن عمل می‏ کنند.

با توجه به آن‏ چه که بیان شد، محققان حوزه‏ ی رهبری معتقدند که بهترین راه‏ حل برای بحران رهبری در دنیای تجاری مدرن، “رهبری اصیل” است که ویژگی‏ های آن شامل انرژی مثبت، حس بالایی از صداقت، هدف روشن، اهمیت به دیگران، اعتماد به نفس، امید، خوش ‏بینی، استقامت و ارزش‏ های شخصی می ‏باشد. صنعت ساختمان نیازمند چنین رهبرانی است که خودمحور نیستند، درعوض با رفاه حال پیروانشان، همکارانشان و سازمانشان و به طور کلی جامعه‏ی خود انگیزه می‏ گیرند. آن‏ها به دنبال ایجاد محیطی مملو از اعتماد متقابل، شفافیت و نوع دوستی در تیم ‏ها هستند.

با همه‏ی این تفاسیر، این رهبران نیز انسان هستند و بدون نقص نیستند و ممکن است مرتکب اشتباه شوند اما تفاوت این رهبران با رهبران سنتی در قبول مسئولیت و ضعف ‏های خود است. رهبران اصیل یاد گرفته ‏اند که از تجربیات و اشتباهات خود درس بگیرند و شکست ‏های آن‏ها مانع پیشرفت آن‏ ها نمی‏ شود. از دیگر صفات این رهبران، درک خواسته ‏های مشتری است به نحوی که تمام تلاش خود را برای موفقیت پروژه و تحقق منافع تمام ذینفعان، به کار می‏ گیرند. رهبران اصیل به دنبال ارتقای پیروان و قرار دادن خود به عنوان الگو، برای تبدیل آن‏ ها به رهبران آینده هستند. این رهبران عملکرد پیروان خود را کنترل می ‏کنند و اشتباهات آن‏ ها را با آموزش و مربی ‏گری اصلاح می ‏کنند.

هدف نهایی این مقاله در جهت تغییر فلسفه ‏ی رهبری پروژه‏ های ساخت است و سعی دارد تا مدل رهبری پروژه ‏ای اصیل را توسعه دهد. تاکید این مدل بر توجه بیشتر به رویکرد های انسانی  در رهبری پروژه های ساخت و ساز و توسعه آن است. درک چنین سبکی، به توسعه ‏ی رهبری موثر برای پروژه‏ های آینده کمک خواهد کرد و در نهایت منجر به ایجاد فرهنگ سازمانی جدیدی می ‏شود که موجب ارتقای رفتار سازمانی، ارزش‏ های عالی سازمان و احترام و درک متقابل بین افراد مشغول در تیم پروژه می ‏شود. مزیت دیگر این سبک رهبری، تعهد بیشتر پیروان است که در نتیجه ‏ی رفتار عادلانه با آن ‏ها پدیدار می ‏گردد. در نهایت سازمان ‏هایی که با سبک رهبری اصیل هدایت تیم ‏ها را برعهده دارند نسبت به سازمان‏ هایی که چنین سبکی ندارند، دارای مزیت رقابتی و رشد پایدار خواهند بود.

مقاله مرجع:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *