کاربرد ضایعات بتنی حاصل از تخریب ساختمان:

استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی بجای دپو آن در محل پسماند برای بسیاری از کارفرمایان عمومی بخصوص شهرداری ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در مواردی که حمل مصالح طبیعی از معدن نسبت به حمل سنگدانه های بازیافتی با فاصله بیشتری صورت پذیرد، این اهمیت دوچندان می شود. چرا که اغلب، بیش از ۶۰ درصد هزینه تامین مصالح زیرسازی راه به حمل مصالح اختصاص می یابد و در بعضی پروژه ها سهم هزینه حمل مصالح تا ۹۵ درصد نیز می رسد. با توجه به اینکه مصالح آجری و بتنی، بخش عمده ضایعات ساختمانی را به خود اختصاص می دهد، استفاده از این مصالح در پروژه های راهسازی و در ابعاد حجیم، از نظر اقتصادی توجیه پذیر می باشد.

مصرف ضایعات ساختمانی برای تولید بتن با برخی محدودیت های فنی همراه است. درحالیکه استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی از امکان پذیری بیشتری برخوردار می باشد. پژوهش های انجام شده، استفاده از ضایعات بتن را به عنوان زیراساس در پروژه های راهسازی پیشنهاد نموده اند. البته مسائلی همچون رسیدن به درصد تراکم و کوبیدگی لازم در هر لایه و اندرکنش لایه زیراساس با خاک بستر و لایه های اساس یا آسفالت، باید در استفاده از سنگدانه های بازیافتی مورد توجه قرار گیرد.

برای آگاهی از محدودیت های فنی مصرف سنگدانه های بازیافتی در بتن های سازه ای پیشنهاد می شود مقاله “مشخصات فنی بتن با مصالح بازیافتی” را مطالعه فرمایید.

مصرف سنگدانه های بازیافتی در راهسازی:

در ادامه، فرایند آماده سازی ضایعات بتنی برای استفاده در پروژه های راهسازی تشریح شده است. ابتدا مصالح بتنی حاصل از تخریب ساختمان ها باید از سایر نخاله های ساختمانی تفکیک شود. این تفکیک مصالح می تواند در کارگاه ساختمانی و یا دپو پسماند شهری صورت پذیرد. سپس این مصالح با دستگاه های سنگ شکن و به تناسب نیاز پروژه در ابعاد مورد نیاز (مثلاً صفر تا ۴۰ میلیمتر) خورد می شوند. در نهایت، سنگدانه های بازیافتی تولید شده به تفکیک ابعاد سنگدانه در دپوهایی جهت انتقال به پروژه نگهداری می شوند.

استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی

در صورتی که پروژه های اطراف محل پسماند از مصالح رودخانه ای استفاده کنند، اگر فاصله حمل معدن شن و ماسه تا پروژه به قدری باشد که هزینه تفکیک مصالح بازیافتی و دستگاه سنگ شکن را پوشش دهد، استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی توجیه پذیر خواهد بود. همچنین اگر پروژه های اطراف محل پسماند از مصالح کوهی استفاده کنند، با توجه به استفاده از دستگاه سنگ شکن برای تولید شن و ماسه طبیعی و قیمت بیشتر تامین اساس و زیراساس کوهی، تنها نزدیکتر بودن دپو مصالح ضایعاتی از معدن شن و ماسه برای توجیه پذیری استفاده از سنگدانه های بازیافتی در پروژه کافی خواهد بود.

لازم به توضیح است که تمام موارد ذکر شده، مربوط به ابعاد اقتصادی و فنی پروژه هستند. باید توجه شود که استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی هم سبب کاهش حجم نخاله های ساختمانی دپو شده در پسماندهای شهری می گردد و هم آسیب به محیط زیست، ناشی از برداشت شن و ماسه طبیعی از بستر رودخانه ها و کوه ها را کاهش می دهد.

پیشنهاداتی برای کارفرمایان:

برای تصمیم گیری جهت استفاده از ضایعات بتنی در راهسازی می بایست در زمان مطالعات امکان سنجی پروژه و تهیه اسناد مناقصه، فواصل معادن قابل استفاده برای تامین اساس و زیراساس با دقت کافی تعیین گردد. همچنین ظرفیت تولید سنگدانه های بازیافتی در دپو پسماند بطور دقیق مشخص شود تا از بروز ادعا از سوی پیمانکاران جلوگیری گردد. 

همچنین پس از تجهیز کارگاه پیمانکار جهت تولید سنگدانه های بازیافتی از ضایعات بتنی، امکان تبدیل کارگاه تولید سنگدانه بازیافتی به یک فضای دائمی تولید مصالح سنگی وجود دارد. بررسی و فعال سازی این امکان، هم می تواند هزینه های پروژه را کاهش دهد و هم بعنوان یک ظرفیت درآمدزایی به کار گرفته شود.

مقاله مرجع:

waste-management
(Visited 47 times, 1 visits today)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *