در ﭘﺮوژه ﻫﺎي ﻋﻤﺮاﻧﻲ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ﺑﻌﻠﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺷﺪﻳﺪ ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺎي ﻛﺎري، ﺑﺴﻴﺎري از ﺑﺮق رﺳﺎﻧﻲ ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎﺑﻠﻬﺎي ﺑﺮق ﺳﻴﺎر ﺻﻮرت ﻣﻴﮕﻴﺮد ﻛﻪ از اﻳﻦ رو اﺣﺘﻤﺎل زدﮔﻲ ﻛﺎﺑﻠﻬﺎ و ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﮕﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﻮي ﺑﺎراﻧﻲ.

ﺷﻤﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﻣﺴﺌﻮل ایمنی باید نسبت به مبحث ایمنی برق ، کنترل تاسیسات ، ﻛﻨﺘﺮل ﻋﺪم آﺳﻴﺐ دﻳﺪﮔﻲ ﺳﻴﻤﻬﺎي ﺑﺮق ﺳﻴﺎر و ﺳﻴﺴﺘﻢ ارﺗﻴﻨﮓ ﺗﻮﺟﻪ دﻗﻴﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﻛﻠﻴﻪ ﺗﺠﻬﻴﺰات ﺷﻤﺎ اﻋﻢ از ﺑﭽﻴﻨﮓ ، دﺳﺘﮕﺎه ﺧﻢ ﻛﻦ ﻣﻴﻠﮕﺮد ، ﺑﺮش ﻣﻴﻠﮕﺮد و … ﺑﺎ ﺑﺮق ﻛﺎر ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ و در صورت اﻳﺠﺎد ﻳﻚ اﺗﺼﺎل ﺑﺪﻧﻪ ﻛﻮﭼﻚ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد.

راه حل چیست ؟

در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﭘﺮوژه ﻫﺎي ﻋﻤﺮاﻧﻲ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ، ﺑﺤﺚ ﻛﺎﺑﻞ ﻛﺸﻲ ﺑﺮق ﺟﻬﺖ ﺑﺮق رﺳﺎﻧﻲ ﺗﺠﻬﻴﺰات و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ روﺷﻨﺎﻳﻲ ﻣﻌﻀﻠﻲ بزرگ اﺳﺖ. اﻛﺜﺮ ﺳﻴﻤﻬﺎي ﺑﺮق ﺑﺪون ﺣﻔﺎﻇﺖ (ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ و ﻣﻮﻗﺖ ﺑﻮدن ﺷﺮاﻳﻂ و اﻳﺴﺘﮕﺎﻫﻬﺎي ﻛﺎري) ﺑﺮ روي زﻣﻴﻦ رﻫﺎ ﺷﺪه و ﻣﺎﺷﻴﻦ اﻻت ﺳﻨﮕﻴﻦ از روي آﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ. درحالیکه ﻣﻴﺘﻮان از ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎي ﭘﻲ وي ﺳﻲ ﺟﻬﺖ ﻋﺒﻮر ﺳﻴﻤﻬﺎي ﺑﺮق از داﺧﻞ اﻳﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎ و زﻳﺮ ﺧﺎك ﻛﺮدن آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد.

ﺗﺼﻮﻳﺮ زیر ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮق ﻛﺎﺑﻴﻦ ﺷﻦ ﻛﺶ ﺑﭽﻴﻨﮓ را ﻧﺸﺎن ﻣﻴﺪﻫﺪ. ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﻛﻪ ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﺑﺪﻧﻪ اﻳﻦ ﻛﺎﺑﻴﻦ ﻓﻠﺰي ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺻﻮرت ﺑﺮﻗﺮاري ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ اﺗﺼﺎل ﺑﺪﻧﻪ، ﻓﺮد دﭼﺎر ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﻛﻠﻴﻪ ﻗﻄﻌﺎت و ﻣﺘﻌﻠﻘﺎت دﺳﺘﮕﺎه ﺑﭽﻴﻨﮓ ﺑﻌﻠﺖ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻟﻜﺘﺮﻳﺴﻴﺘﻪ و ﻧﻴﺰ ﺷﺴﺖ و ﺷﻮي ﻣﺪاوم دستگاه ﺑﻌﻠﺖ ﺧﺸﻚ ﻧﺸﺪن ﺑﺘﻦ روي آن رﻳﺴﻚ ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﮕﻲ را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻜﻨﺪ.

 سیستم ارتینگ :

ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ از ﺳﻴﺴﺘﻢ ارت ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺗﺠﻬﻴﺰات در ﻣﻘﺎﺑﻞ آﺗﺶ ﺳﻮزي ﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ در اﺛﺮ اﻟﻜﺘﺮﻳﺴﻴﺘﻪ و ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺟﺎن اﻓﺮاد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺮﻳﺎﻧﻬﺎي ﻧﺸﺘﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﺷﻮد. دو روش ﺑﺮاي ارﺗﻴﻨﮓ وجود دارد :

۱٫ روش زﻣﻴﻦ ﻋﻤﻘﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﻔﺮ ﭼﺎه

۲٫ روش زﻣﻴﻦ ﺳﻄﺤﻲ ﻛﻪ اﻣﻜﺎن ﺣﻔﺮ چاه ﻧﻴﺴﺖ وﻟﻲ در ﻋﻤﻖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ۸۰ سانتی متری ﺣﻔﺎري ﺻﻮرت ﻣﻴﮕﻴﺮد و اﻟﻜﺘﺮودﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮاﺑﺎﻧﻴﺪه روي زﻣﻴﻦ ﺑﻜﺎرﺑﺮده ﻣﻲ شوند.

اجرای ارت به روش عمقی :

اﻟﻒ ـ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﺤﻞ ﭼﺎه ارت :

ﭼﺎه ارت را ﺑﺎﻳﺪ در ﺟﺎﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ را داﺷﺘﻪ و اﺣﺘﻤﺎل دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ رﻃﻮﺑﺖ ﺣﺘﻲاﻻﻣﻜﺎن در ﻋﻤﻖ ﻛﻤﺘﺮي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ در ﻧﻘﺎﻃﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﻣﻌﺮض رﻃﻮﺑﺖ و آب ﻗﺮار دارﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻣﻴﻨﻬﺎي ﭼﻤﻦ ، ﺑﺎﻏﭽﻪﻫﺎ و ﻓﻀﺎﻫﺎي ﺳﺒﺰ ﺣﻔﺮ ﻧﻤﻮد. وﻟﻲ ﻏﺮﻗﺎﺑﻲ ﺑﻮدن ﺧﺎك ﻣﻨﻄﻘﻪ اﺛﺮ ﻓﺰاﻳﻨﺪه ﺑﺮ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺧﺎك دارد.

ب- ﻋﻤﻖ ﭼﺎه :

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﺨﺼﻮص زﻣﻴﻦ، ﻋﻤﻖ ﭼﺎه از ﺣﺪاﻗﻞ ۴ متر تا ۸ متر و قطر آن حدودا ۸۰ سانتی متر ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ. در زﻣﻴﻦ هایی ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻮع ﺧﺎك داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﺨﺼﻮص ﻛﻤﺘﺮي ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻛﻬﺎي ﻛﺸﺎورزي و رﺳﻲ، ﻋﻤﻖ ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺑﺮاي ﺣﻔﺎري ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮده و در زﻣﻴﻨﻬﺎي ﺷﻨﻲ و ﺳﻨﮕﻼﺧﻲ ﻛﻪ داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺎﻻﺗﺮي ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺣﻔﺮ ﭼﺎه ﺑﺎ ﻋﻤﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮاي اﻧﺪازه ﮔﻴﺮي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﺨﺼﻮص ﺧﺎك از دﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎي ﺧﺎص اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﮔﺮدد.

ج – اﺗﺼﺎل ﺳﻴﻢ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺴﻲ :

اﺗﺼﺎل ﺳﻴﻢ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺴﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮﮔﺰ و در ﻫﻴﭻ ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﻳﻦ اﺗﺼﺎل ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺴﺖ، دوﺧﺘﻦ ﺳﻴﻢ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ و … برقرار گردد. بلکه حتما باید سیم به صفحه جوش داده شود و ﺑﺮاي اﺳﺘﺤﻜﺎم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ۲ عدد بست سیم به صفحه ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه و ﻣﺤﻜﻢ ﮔﺮدد. ﺑﺮاي ﺟﻮش دادن ﻗﻄﻌﺎت ﻣﺴﻲ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ از جوش برنج یا نقره استفاده می شود.

د – ﺣﻔﺮ ﭼﺎه ارت :

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﻐﺮاﻓﻴﺎﻳﻲ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﭼﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﻋﻤﻖ ﻣﻨﺎﺳﺐ و در ﻣﻜﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ( ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ به راﻫﻨﻤﺎي اﻧﺘﺨﺎب ﻣﺤﻞ ﭼﺎه آرت ) حفر می گردد. ﺷﻴﺎري ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ۶۰ ﺳﺎنتی متر از ﭼﺎه تا پای دکل برای مسیر  ﺳﻴﻢ چاه ارت تا برقگیر روی دکل همچنین برای سیم ارت داخل ساختمان ﺣﻔﺮ ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ. در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﻴﺮ دو سیم مشترک باشد بهتر است مسیر دو ﺳﻴﻢ اﻳﺰوﻟﻪ ﮔﺮدﻧﺪ. ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻣﺴﻴﺮ ﺳﻴﻤﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻮﺗﺎهترین مسیر بوده و سیم میله برقگیر و ارت حتی الامکان ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﺑﺪون ﭘﻴﭻ و ﺧﻢ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﺒﺎﻳﺴﺘﻲ ﺧﻤﻬﺎي ﺗﻨﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺧﻢ زدن ﺳﻴﻢ در ﻃﻮل بیش از ۵۰ ﺳﺎنتی متر اﻧﺠﺎم ﮔﺮدد.

ه – ﭘﺮ ﻧﻤﻮدن ﭼﺎه ارت :

  1. اﺑﺘﺪا ﺣﺪود ۲۰ لیتر محلول آب و نمک تهیه و کف چاه می ریزیم به طوری که تمام کف چاه را در بر گیرد بعد از ۲۴ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺮاﺣﻞ زﻳﺮ را انجام می دهیم:
  2. به ارتفاع ۲۰ سانتی متر از ﺗﻪ ﭼﺎه را ﺑﺎ ﺧﺎك رس و ﻳﺎ ﺧﺎك ﻧﺮم ﭘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ.
  3. به مقدار لازم ( حدود ۴۵۰ کیلوگرم معادل ۱۵ کیسه ۳۰ کیلوگرمی) بنتونیت را با آب مخلوط کرده و به صورت دوغاب در می آوریم و مخلوط حاصل را به ارتفاع ۲۰ سانتی متر از کف چاه می ریزیم. هرچه مخلوط حاصل غلیظ تر باشد، کیفیت کار بهتر خواهد بود .
  4. صفحه مسی را به دو سیم مسی نمره ۵۰ جوش می دهیم ، این سیم ها یکی به میله برقگیر روی دکل و دیگری به داخل ساختمان خواهد رفت، بنابراین طول سیم ها را متناسب با طول مسیر انتخاب می نمائیم.
  5. ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺴﻲ را ﺑﻄﻮر ﻋﻤﻮدي در ﻣﺮﻛﺰ ﭼﺎه ﻗﺮار ﻣﻲ دﻫﻴﻢ.
  6. اطراف صفحه ﻣﺴﻲ را ﺑﺎ دوﻏﺎب ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه ﺗﺎ ﺑﺎﻻي ﺻﻔﺤﻪ ﭘﺮ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ.
  7. ﻟﻮﻟﻪ ﭘﻠﻴﻜﺎي ﺳﻮراخ ﺷﺪه را ﺑﻄﻮر ﻣﻮرب در ﻣﺮﻛﺰ ﭼﺎه و در ﺑﺎﻻي ﺻﻔﺤﻪ مسی قرار می دهیم و داخل لوله پولیکا را شن می ریزیم تا ۵۰ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ از اﻧﺘﻬﺎي ﻟﻮﻟﻪ ﭘﺮ ﺷﻮد. اﻳﻦ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺮاي ﺗﺎﻣﻴﻦ رﻃﻮﺑﺖ ﺗﻪ ﭼﺎه ﻣﻲ باشد و در فصول گرم سال تزریق آب از این لوله بیشتر اﻧﺠﺎم می ﮔﺮدد . ﻻزم ﺑﺬﻛﺮ اﺳﺖ در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﭼﺎه ارت در ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺣﻔﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ و یا ته چاه به رطوبت رسیده باشد و یا کلا در جاهایی ﻛﻪ رﻃﻮﺑﺖ ﺗﻪ ﭼﺎه از ﺑﺎﻻي ﭼﺎه ﻳﺎ از ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭼﺎه ﺗﺎﻣﻴﻦ می ﮔﺮدد ﻧﻴﺎزي ﺑﻪ ﻗﺮاردادن ﻟﻮﻟﻪ ﻧﻤﻲ ﺑﺎﺷﺪ.
  8. ﺑﻌﺪ از ﻗﺮاردادن ﻟﻮﻟﻪ ﭘﻠﻴﻜﺎ ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع ۲۰ ﺳﺎنتی متر، بالای صفحه مسی را با دوغاب آماده شده پر می نمائیم.
  9. اﻟﺒﺎﻗﻲ ﭼﺎه را ﻫﻢ ﺗﺎ ۱۰ ﺳﺎنتی متر ﺑه ﺳﺮ ﭼﺎه ﻣﺎﻧﺪه، ﺑﺎ ﺧﺎك ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ همراه با ماسه یا خاک سرند شده کشاورزی پر می نمائیم و ۱۰ سانتی متر از ﭼﺎه را ﺑﺮاي ﻧﻔﻮذ آب ﺑﺎران و آﺑﻬﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﺑﻪ داﺧﻞ ﭼﺎه ﺑﺎ ﺷﻦ و ﺳﻨﮕﺮﻳﺰه ﭘﺮ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ. روی ﭼﺎه ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ در ﻣﻮاﻗﻌﻲ ﻛﻪ از ﻟﻮﻟﻪ ﭘﻮﻟﻴﻜﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻲ ﮔﺮدد ﻧﺒﺎﻳﺪ آﺳﻔﺎﻟﺖ ﺷﺪه و ﻳﺎ ﺑﺎ ﺳﻴﻤﺎن ﭘﺮ ﮔﺮدد.
  10. داﺧﻞ ﺷﻴﺎر ﻫﺎي ﺣﻔﺎري ﺷﺪه را ﺑﺎ ﺧﺎك ﺳﺮﻧﺪ ﺷﺪه ﻛﺸﺎورزي ﻳﺎ ﺧﺎك ﻧﺮم معمولی و یا خاک معمولی مخلوط با بنتونیت پر نمائید .

منبع : الزامات HSE ماشین آلات عمرانی

صنایع مرتبط:

(Visited 19 times, 1 visits today)

مجتبی رضایی دانشجوی دکترای مهندسی و مدیریت ساخت مشاوره مدیریت پروژه

0 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *